hani bazen kenarda kalırsın, yerin olmaz…
yutkunuşlar kördüğüm olur sinende…
silinmez gözlerinden yüzü, göremezsin…
cevapsız kalır nadide cümlelerin…
en dokunanı da el olmuşluğudur…

Bu dörtlüğe ithafen yazılmış satırlarım var… biliyorsun…

Dünkü sen gibiyim…

ey dostum, biliyor musun?
dünkü sen gibiyim...
tadına varamadığın hayatı bana verip,
boşluğunu benimle doldurmuştun ya…
gülmüştün ya onca zelilliğin ardından…
beni dost bilmiş, sevgili saymıştın ya…
biliyorsun…!

 ***

ey dostum, biliyor musun?
zil-zurna sarhoş gibiyim…
boyamıştın ya hülyalarımı,
en koyu turuncusuyla sevdanın…
dokunmuştun ya yosun tutmuş sineme,
girmiştin ya davetsizce gönül haneme…
biliyorsun…!

 ***

ey dostum, biliyor musun?
bu alemde yetim gibiyim…
sarıp sarmalamıştın ya en sıkısından,
üşüyen yanlarımı, ayaz zamanlarımı…
üzerime titremiştin ya yürekten,
basmıştın ya bağrına söylemeden demeden..
biliyorsun…!

 ***

ey dostum biliyor musun?
özleminden ölecek gibiyim…
emanetin şuramda, hemen şuracığımda…
ilk gün gibi sevdan, vefam da..
söylemeye kıyamadığım ismin
en güzel kelamımda…ve sen;
biliyorsun…!

 ***

bySimyaci | 25 ekim 2008

Written by :

bySimyaci